යෝජිත දූෂණ විරෝධී (සංශෝධන) පනත් කෙටුම්පතේ ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථානුකූලභාවය අභියෝගයට ලක් කරමින් ගොනු කර ඇති පෙත්සම් 14ක් ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් සලකා බැලීම ආරම්භ කර තිබේ.
එම පෙත්සම් විනිසුරුවරුන් වන ශිරාන් ගුණරත්න, මහින්ද සමයවර්ධන සහ සම්පත් විජේරත්න යන මහත්වරුන්ගෙන් සමන්විත ත්රිපුද්ගල ශ්රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු මඬුල්ලක් හමුවේ සලකා බැලේ.
යෝජිත පනත් කෙටුම්පත මගින් 2023 අංක 9 දරන දූෂණ විරෝධී පනත සංශෝධනය කිරීමට අපේක්ෂා කෙරේ.
පනත් කෙටුම්පත අභියෝගයට ලක් කළ පිරිස අතර හිටපු අමාත්ය මහාචාර්ය ජී. එල්. පීරිස් මහතා ද සිටින අතර, ට්රාන්ස්පේරන්සි ඉන්ටර්නැෂනල් ශ්රී ලංකා ආයතනය ද යෝජිත වගන්ති කිහිපයකට එරෙහිව පෙත්සමක් ගොනු කර තිබේ.
පෙත්සම්කරුවන් පනත් කෙටුම්පතේ කොටස් කිහිපයක් සම්බන්ධයෙන් ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාමය විරෝධතා ඉදිරිපත් කර ඇත.
යෝජිත ඇතැම් වගන්ති මගින් මූලික අයිතිවාසිකම්, ජනතා පරමාධිපත්යය, තොරතුරු ලබාගැනීමේ අයිතිය සහ ශ්රී ලංකාවේ දූෂණ විරෝධී නීතිමය රාමුව තුළ පවතින ආරක්ෂණවලට බලපෑම් ඇති විය හැකි බවට ඔවුහු තර්ක කරති.
අභියෝගයට ලක් කර ඇති ඇතැම් වගන්ති සාමාන්ය පාර්ලිමේන්තු බහුතරයකින් පමණක් නීතියක් බවට පත් කළ නොහැකි බවත්, ඒවා සඳහා පාර්ලිමේන්තුවේ තුනෙන් දෙකක විශේෂ බහුතරයක් සහ ජනමත විචාරණයකදී ජනතාවගේ අනුමැතිය අවශ්ය බවට තීරණය කරන ලෙසත් පෙත්සම්කරුවන් කිහිප දෙනෙකු ශ්රේෂ්ඨාධිකරණයෙන් ඉල්ලා ඇත.
මේවා පෙත්සම්කරුවන් ඉදිරිපත් කරන තර්ක සහ ඔවුන් ඉල්ලා සිටින සහන බව පැහැදිලිව සැලකිය යුතුය.
පනත් කෙටුම්පතේ ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථානුකූලභාවය සම්බන්ධයෙන් ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය මෙතෙක් සිය තීරණය ප්රකාශයට පත් කර නොමැත.
ට්රාන්ස්පේරන්සි ඉන්ටර්නැෂනල් ශ්රී ලංකා ආයතනය තමන් අභියෝගයට ලක් කරන වගන්ති කිහිපයක් වෙන් වෙන් වශයෙන් ද හඳුනාගෙන තිබේ.
සහචර අපරාධකරුවෙකුට (accomplice) නඩු නොපවරා සිටීම සම්බන්ධ තීරණවලදී අධිකරණ අධීක්ෂණයට බලපාන යෝජිත වෙනස්කම්, ඇතැම් වත්කම් ප්රකාශ කිරීමේ අවශ්යතා සඳහා භාවිත වන රාජ්ය කොටස් හිමිකාරීත්ව සීමාව, සහජීවනයෙන් ජීවත්වන පුද්ගලයන් සම්බන්ධ හෙළිදරව් කිරීම්, වත්කම් ප්රකාශවල අඩංගු තොරතුරු වෙත ප්රවේශය සහ ඇප සම්බන්ධ වගන්ති ඒ අතර වේ.
එම කරුණු ද පෙත්සම්කරුවන් ඉදිරිපත් කරන ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාමය අභියෝග වන අතර, ඒවා ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් දැනටමත් ලබා දී ඇති තීරණ ලෙස සැලකිය නොහැක.
දූෂණ විරෝධී සංශෝධන පනත් කෙටුම්පත අගෝස්තු මාසයේදී පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කරන ලදී.
ශ්රේෂ්ඨාධිකරණයේ ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාමය සමාලෝචනය මගින් අභියෝගයට ලක් වූ වගන්ති ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවට අනුකූලද යන්නත්, අදාළ අවස්ථාවලදී ඒවා නීතියක් බවට පත්වීමට පෙර විශේෂ පාර්ලිමේන්තු බහුතරයක් හෝ ජනමත විචාරණයක අනුමැතිය අවශ්යද යන්නත් තීරණය කරනු ඇත.
එම තීරණය ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාමය ක්රියාවලිය හරහා ප්රසිද්ධියට පත් කරන තෙක්, අභියෝගයට ලක් වූ වගන්ති ව්යවස්ථානුකූලද නැද්ද යන්න පිළිබඳ අවසන් නිගමනයකට එළඹිය නොහැක.